Ahmet Dedeoğlu
10-17-2007, 08:16 PM
ÜNLÜ SPOR YAZARI
O bir spor yazarıydı ve yazıları müthiş ilgi görüyordu. Ev telefonu, televizyon ve radyolara canı bağlantı yapmak ve okurların tebriklerini kabul etmekle meşguldü sürekli...
Bir akşam yemeğinde karısı o "parlak" fikri attı ortaya:
- Kitap yapsana şu gazete yazılarını... Madem insanlar bu kadar ilgi gösteriyor.
Spor yazarının ilk tepkisi,
- Paraya ihtiyacım mı var, oldu.
- Hayır, dedi karısı, ben parayı düşünmedim bile... İşin manevi boyutuna niye bakmıyorsun?
- Yeteri kadar meşgulüm ve sokakta yürüyemeyecek kadar meşhurum. Hangi maneviyat?
Genç oğlu elindeki çatalı masaya bıraktı, mendille ağzını sildi ve şöyle dedi:
- Bence annem son derece haklı... Paraya ihtiyacın yoksa, kitap gelirini bir hayır kurumuna bağışlayabilirsin. Televizyon yarışmalarında para kazanan ünlüler gibi...
Spor yazarı yemeğe ara verdi, bir sigara yakıp kollarını masaya koydu:
- İtiraf etmeliyim ki bu aklıma gelmemişti. Şimdi heyecanlanmaya başladım.
Genç oğul, fikrinin kabul görmesinden memnun arkaya yaslandı:
- Şimdi soru, bu hayır kurumunun neresi olacağı...
Bir süre sessiz kaldılar.
Sonra spor yazarı konuştu:
- Ne diyorum biliyor musunuz?
Suratına acı bir tebessüm yerleştirdi. Gözlerini eşinin ve oğlunun yüzünde gezdirdikten sonra devam etti:
- Türkiye'de başarılı olmak, cezayı hak etmek demektir. Bu şöhretim ve mesleki başarım yüzünden kıskançlık krizlerine giren bazı arkadaşlarım statta bana selam vermiyor. Kimileri aleyhimde yazılar yazıyor, aslı astarı olmayan iftiralar, tutarsız fikirlerle bana yükleniyorlar. Seyirciyi kışkırtıyorlar. Bu tavırları hak etmediğimi düşünüyorum. Bir iyi niyet göstergesi olarak işte kararım; bu kitabı çıkaracağım ve gelirini, vefat edecek ilk spor yazarının ailesine vereceğim! Nasıl?
Dört el coşkuyla birbirine çarptı, alkış için...
xxx
Kitap otuz bin adet basıldı, piyasaya çıktı ve kelimenin tam anlamıyla kapışıldı.
xxx
Ve, spor yazarları arasında ilk ölen, ünlü yazarın kendisi oldu...
O bir spor yazarıydı ve yazıları müthiş ilgi görüyordu. Ev telefonu, televizyon ve radyolara canı bağlantı yapmak ve okurların tebriklerini kabul etmekle meşguldü sürekli...
Bir akşam yemeğinde karısı o "parlak" fikri attı ortaya:
- Kitap yapsana şu gazete yazılarını... Madem insanlar bu kadar ilgi gösteriyor.
Spor yazarının ilk tepkisi,
- Paraya ihtiyacım mı var, oldu.
- Hayır, dedi karısı, ben parayı düşünmedim bile... İşin manevi boyutuna niye bakmıyorsun?
- Yeteri kadar meşgulüm ve sokakta yürüyemeyecek kadar meşhurum. Hangi maneviyat?
Genç oğlu elindeki çatalı masaya bıraktı, mendille ağzını sildi ve şöyle dedi:
- Bence annem son derece haklı... Paraya ihtiyacın yoksa, kitap gelirini bir hayır kurumuna bağışlayabilirsin. Televizyon yarışmalarında para kazanan ünlüler gibi...
Spor yazarı yemeğe ara verdi, bir sigara yakıp kollarını masaya koydu:
- İtiraf etmeliyim ki bu aklıma gelmemişti. Şimdi heyecanlanmaya başladım.
Genç oğul, fikrinin kabul görmesinden memnun arkaya yaslandı:
- Şimdi soru, bu hayır kurumunun neresi olacağı...
Bir süre sessiz kaldılar.
Sonra spor yazarı konuştu:
- Ne diyorum biliyor musunuz?
Suratına acı bir tebessüm yerleştirdi. Gözlerini eşinin ve oğlunun yüzünde gezdirdikten sonra devam etti:
- Türkiye'de başarılı olmak, cezayı hak etmek demektir. Bu şöhretim ve mesleki başarım yüzünden kıskançlık krizlerine giren bazı arkadaşlarım statta bana selam vermiyor. Kimileri aleyhimde yazılar yazıyor, aslı astarı olmayan iftiralar, tutarsız fikirlerle bana yükleniyorlar. Seyirciyi kışkırtıyorlar. Bu tavırları hak etmediğimi düşünüyorum. Bir iyi niyet göstergesi olarak işte kararım; bu kitabı çıkaracağım ve gelirini, vefat edecek ilk spor yazarının ailesine vereceğim! Nasıl?
Dört el coşkuyla birbirine çarptı, alkış için...
xxx
Kitap otuz bin adet basıldı, piyasaya çıktı ve kelimenin tam anlamıyla kapışıldı.
xxx
Ve, spor yazarları arasında ilk ölen, ünlü yazarın kendisi oldu...