Ahmet Dedeoğlu
04-25-2008, 03:24 AM
[Only Registered Users Can See Links] TEK ZAMANLI DURUŞ TEMEL TEKNİK (STOP)| İlgili Driller ([Only Registered Users Can See Links]) | Basketbol oyununda hücum edebilmek büyük bir bedensel sanattır. Zaman zaman bir bale sanatçısı yada jimnastikçi gibi esnek, kıvrak ve estetik olmak gerekirken, zaman zaman da bir güreşçi yada boksörden daha kuvvetli ve sert olmayı gerektirir. Bu açıdan bakıldığında bedenin kondisyonel özelliklerini geliştirirken, aynı oranda esnekliği ve estetiği sağlamak durumundayız. Çünkü yapılan çalışmalar sonucu ortaya çıkan gösteriyi, yani “basketbolu” izleyenler, ancak bu birleşim neticesinde ortaya çıkan görsel şova para ödemektedirler. Bu da ancak ve ancak, sürekli ve doğru çalışmayla geliştirilebilir. Bu açıdan yaklaşıldığında duruşlar da, aynı ölçüde yoğun çalışmayı gerektirmektedir.
Oyuncularımız üçlü tehdit pozisyonunu detaylarıyla öğrenip (düzeltme gerekmeksizin) hatasız uygulamaya başladıklarında artık duruşları çalışmaya geçebiliriz. Üçlü tehdit pozisyonunu duruşlardan önce öğretmeye başlamamızın sebebi, tüm duruşlarda bu pozisyonu kullanacak olmamızdan ileri gelmektedir.
Duruşlar, yazımızın başında da bahsettiğimiz gibi tek ve çift zamanlı olmak üzere ikiye ayrılırlar. Bu duruşlar ayrıca top alırken ve dripling sonrası yapılan duruşlar olarak da kendi içlerinde ayrılabilirler. Bu iki tip duruşun kullanım yerlerine göre uygulama alanı bulunur. Örneğin uzun oyuncular genellikle tek zamanlı duruşu kullanırlarken, forvet ve oyun kurucu pozisyonunda oynayan oyuncular ise genellikle çift zamanlı duruşu kullanırlar. Ancak bizler antrenör olarak oyuncularımızın hepsine her iki duruşuda özenle ve dikkatle öğretmek ve her teknikte olduğu gibi detaylara inerek anlatmak durumundayız.
TEK ZAMANLI DURUŞ:
Öncelikle tek zamanlı duruşun nasıl ve ne amaçla yapılması gerektiğinden başlayalım. Basitçe anlatmak gerekirse tek zamanlı duruş, iki ayağın aynı anda yere değmesi ile yapılır. Bunun sebebi, yani iki ayağın aynı anda yere temas etmesindeki amaç, hücum oyuncusuna pivot ayağını rakibin pozisyonuna göre seçme şansını yaratmasıdır. Bu duruşun genel kullanım alanı alçak ve yüksek post bölgeleridir. Bu bölgelerde oyuncular top alırlarken, genellikle tek zamanlı duruşu kullanırlar. Bu duruşu tercih etmelerindeki öncelikli sebep, çemberle aralarındaki mesafe çok yakın olduğu için pivot ayaklarını rakibin duruşuna ve hamlesine uygun ayarlayabilme isteğidir. Şimdi gelelim tek zamanlı duruşun nasıl yapılması gerektiğine.
Bu duruşu top alma esnasında yapıldığı şekliyle anlatarak başlayalım. Oyuncu topu almak üzere hareketlenmiştir. (Bu hareketlenme maç ortamında koşu şeklindedir) Takım arkadaşı, hareketlenen oyuncuya pası atmıştır ve oyuncu topu almak üzere koşarken top da ona doğru hareket halindedir. Bu aşamada topu almak üzere kolları ileriye doğru uzatmak son derece önemlidir. Ellerimizi topa doğru uzatmamızın sebebi, topu zaman kaybetmeden yakalama isteğinden kaynaklanmaktadır. (Bkz. Resim 1) Top ele temas ettiğinde ayaklarımızdan biri önde, diğeri arkada olmak üzere her iki ayakta koşu halindedir. (Bkz. Resim 2)[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 1'))[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 2'))[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 3'))[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 4'))Resim 1Resim 2Resim 3Resim 4Resimleri büyütmek için üzerlerine tıklayınız
Top ele değer değmez koşu kesilip ileriye doğru sanki uzun atlama yapıyormuş gibi bir hamle yaparak (normal tempoyu bozmadan ve ileriye atlamayı abartmadan) ayaklar havada hizaya gelir (yan yana). Topun ele temasıyla birlikte kollar topu göğüs hizasına (güvenli bölgeye) doğru çekmeye başlarlar. (Bkz. Resim 3) Ayakların yerle temasının kesildiği yerden bir adım ileride, her iki ayağı aynı anda yere temas ederek durur. (Bkz. Resim 4) Bu esnada dizler ağırlığı yaymak ve dengeyi korumak için yay gibi aşağıya doğru esnerler. Duruş tamamlandığında ise üçlü tehdit pozisyonunu almak esastır. Bu teknikte oyuncuların en sık yaptıkları hata top ele temas ettiği anda durmaktır. Halbuki burada hatalı yürüme yapmadan bir adım ileride durarak rakibi geçme şansı bulunmaktadır.
Genelde antrenörler oyuncularını bu tekniklere önem vermeden ve detaya girmeden çalıştırdıkları için oyucular da bu teknikleri doğru olarak öğrenememekte ve doğru olarak uygulayamadıkları için de avantaj kaybetmektedirler. Bu sebeple maç ortamında rakibimize karşı elde edeceğimiz saniyenin onda biri kadar bir zamanın ya da yarım adımlık küçük bir mesafenin ne kadar önemli olduğunu göz önüne alırsak, bu tekniği doğru öğrenip uygulamanın da o kadar büyük bir avantaj getireceği unutulmadan çalışmalar planlanmalı ve uygulanmalıdır.
Her iki duruşta da hataları en aza indirgemek için genel bir deyim kullanmamız gerekir. “ÖNCE TOPU TUT, SONRA DUR”
Duruşları öğrenebilmek için kullanılabilecek bazı çalışmalar:
Her iki duruşu da benzer çalışmalarla geliştirebiliriz. Bu çalışmalar sırasında unutulmaması gereken hususlar topu almak için elleri ileriye doğru uzatmak ve her iki duruşta da, duruş gerçekleştiği anda üçlü tehdit pozisyonunu göstermektir. Aşağıda anlatılan tüm çalışmalarda sahadaki bütün antrenörler, oyuncular duruşu tamamladıklarında yanlış yapanları yanlarına giderek uyarırlar ve yanlışlarını zaman kaybetmeksizin düzeltmeye çabalarlar.
1. TOPSUZ ÖN ÇALIŞMA: Tüm oyuncular dip çizgide topsuz olarak yan yana dizilirler. Antrenörün komutuyla hafif tempo koşuya başlarlar. Antrenörün ikinci komutuyla ellerini birbirine vurduktan sonra duruş yaparlar. (Antrenör çalışmanın başında hangi duruşun uygulanacağını belirtir) Duruşu yaptıklarında üçlü tehdidi gösterirler.
2. PAS SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI - 1: Tüm oyuncular birer top alırlar. Hepsi saha içine dağınık vaziyette yerleşerek topu ileriye doğru (1-2 adımlık bir koşu sonrası yakalayabilecekleri uzaklığa) atarlar. Topu yakalayınca antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler.
3. PAS SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI - 2: Tüm oyuncular orta saha çizgisinde arka arkaya dizilirler. Ellerindeki topu birinci çalışmada olduğu gibi ileriye doğru (1-2 adımlık bir koşu sonrası yakalayabilecekleri uzaklığa yerleştirilmiş kukaya doğru) atarlar. Topu yakalayınca antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler. (Bkz. Diagram 1)
[Only Registered Users Can See Links] 1
4. DRİPLİNG SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI: Tüm oyuncular orta saha çizgisinin beş metre kadar gerisinde arka arkaya dizilirler. Dripling yaparak sahaya yerleştirilmiş olan kukaya doğru ilerlerler. Kukaya 1-2 adımlık mesafede duruşa başlayarak kuka önünde duruşlarını tamamlarlar. Duruşa başladıkları anda topu yakalayınca antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler. (Bkz. Diagram 2)
[Only Registered Users Can See Links] 2
[Only Registered Users Can See Links]ır ([Only Registered Users Can See Links])
Murat POLAT (mpolat@basketbolegitim.net)
Oyuncularımız üçlü tehdit pozisyonunu detaylarıyla öğrenip (düzeltme gerekmeksizin) hatasız uygulamaya başladıklarında artık duruşları çalışmaya geçebiliriz. Üçlü tehdit pozisyonunu duruşlardan önce öğretmeye başlamamızın sebebi, tüm duruşlarda bu pozisyonu kullanacak olmamızdan ileri gelmektedir.
Duruşlar, yazımızın başında da bahsettiğimiz gibi tek ve çift zamanlı olmak üzere ikiye ayrılırlar. Bu duruşlar ayrıca top alırken ve dripling sonrası yapılan duruşlar olarak da kendi içlerinde ayrılabilirler. Bu iki tip duruşun kullanım yerlerine göre uygulama alanı bulunur. Örneğin uzun oyuncular genellikle tek zamanlı duruşu kullanırlarken, forvet ve oyun kurucu pozisyonunda oynayan oyuncular ise genellikle çift zamanlı duruşu kullanırlar. Ancak bizler antrenör olarak oyuncularımızın hepsine her iki duruşuda özenle ve dikkatle öğretmek ve her teknikte olduğu gibi detaylara inerek anlatmak durumundayız.
TEK ZAMANLI DURUŞ:
Öncelikle tek zamanlı duruşun nasıl ve ne amaçla yapılması gerektiğinden başlayalım. Basitçe anlatmak gerekirse tek zamanlı duruş, iki ayağın aynı anda yere değmesi ile yapılır. Bunun sebebi, yani iki ayağın aynı anda yere temas etmesindeki amaç, hücum oyuncusuna pivot ayağını rakibin pozisyonuna göre seçme şansını yaratmasıdır. Bu duruşun genel kullanım alanı alçak ve yüksek post bölgeleridir. Bu bölgelerde oyuncular top alırlarken, genellikle tek zamanlı duruşu kullanırlar. Bu duruşu tercih etmelerindeki öncelikli sebep, çemberle aralarındaki mesafe çok yakın olduğu için pivot ayaklarını rakibin duruşuna ve hamlesine uygun ayarlayabilme isteğidir. Şimdi gelelim tek zamanlı duruşun nasıl yapılması gerektiğine.
Bu duruşu top alma esnasında yapıldığı şekliyle anlatarak başlayalım. Oyuncu topu almak üzere hareketlenmiştir. (Bu hareketlenme maç ortamında koşu şeklindedir) Takım arkadaşı, hareketlenen oyuncuya pası atmıştır ve oyuncu topu almak üzere koşarken top da ona doğru hareket halindedir. Bu aşamada topu almak üzere kolları ileriye doğru uzatmak son derece önemlidir. Ellerimizi topa doğru uzatmamızın sebebi, topu zaman kaybetmeden yakalama isteğinden kaynaklanmaktadır. (Bkz. Resim 1) Top ele temas ettiğinde ayaklarımızdan biri önde, diğeri arkada olmak üzere her iki ayakta koşu halindedir. (Bkz. Resim 2)[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 1'))[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 2'))[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 3'))[Only Registered Users Can See Links] (javascript:popImage('[Only Registered Users Can See Links]','Resim 4'))Resim 1Resim 2Resim 3Resim 4Resimleri büyütmek için üzerlerine tıklayınız
Top ele değer değmez koşu kesilip ileriye doğru sanki uzun atlama yapıyormuş gibi bir hamle yaparak (normal tempoyu bozmadan ve ileriye atlamayı abartmadan) ayaklar havada hizaya gelir (yan yana). Topun ele temasıyla birlikte kollar topu göğüs hizasına (güvenli bölgeye) doğru çekmeye başlarlar. (Bkz. Resim 3) Ayakların yerle temasının kesildiği yerden bir adım ileride, her iki ayağı aynı anda yere temas ederek durur. (Bkz. Resim 4) Bu esnada dizler ağırlığı yaymak ve dengeyi korumak için yay gibi aşağıya doğru esnerler. Duruş tamamlandığında ise üçlü tehdit pozisyonunu almak esastır. Bu teknikte oyuncuların en sık yaptıkları hata top ele temas ettiği anda durmaktır. Halbuki burada hatalı yürüme yapmadan bir adım ileride durarak rakibi geçme şansı bulunmaktadır.
Genelde antrenörler oyuncularını bu tekniklere önem vermeden ve detaya girmeden çalıştırdıkları için oyucular da bu teknikleri doğru olarak öğrenememekte ve doğru olarak uygulayamadıkları için de avantaj kaybetmektedirler. Bu sebeple maç ortamında rakibimize karşı elde edeceğimiz saniyenin onda biri kadar bir zamanın ya da yarım adımlık küçük bir mesafenin ne kadar önemli olduğunu göz önüne alırsak, bu tekniği doğru öğrenip uygulamanın da o kadar büyük bir avantaj getireceği unutulmadan çalışmalar planlanmalı ve uygulanmalıdır.
Her iki duruşta da hataları en aza indirgemek için genel bir deyim kullanmamız gerekir. “ÖNCE TOPU TUT, SONRA DUR”
Duruşları öğrenebilmek için kullanılabilecek bazı çalışmalar:
Her iki duruşu da benzer çalışmalarla geliştirebiliriz. Bu çalışmalar sırasında unutulmaması gereken hususlar topu almak için elleri ileriye doğru uzatmak ve her iki duruşta da, duruş gerçekleştiği anda üçlü tehdit pozisyonunu göstermektir. Aşağıda anlatılan tüm çalışmalarda sahadaki bütün antrenörler, oyuncular duruşu tamamladıklarında yanlış yapanları yanlarına giderek uyarırlar ve yanlışlarını zaman kaybetmeksizin düzeltmeye çabalarlar.
1. TOPSUZ ÖN ÇALIŞMA: Tüm oyuncular dip çizgide topsuz olarak yan yana dizilirler. Antrenörün komutuyla hafif tempo koşuya başlarlar. Antrenörün ikinci komutuyla ellerini birbirine vurduktan sonra duruş yaparlar. (Antrenör çalışmanın başında hangi duruşun uygulanacağını belirtir) Duruşu yaptıklarında üçlü tehdidi gösterirler.
2. PAS SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI - 1: Tüm oyuncular birer top alırlar. Hepsi saha içine dağınık vaziyette yerleşerek topu ileriye doğru (1-2 adımlık bir koşu sonrası yakalayabilecekleri uzaklığa) atarlar. Topu yakalayınca antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler.
3. PAS SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI - 2: Tüm oyuncular orta saha çizgisinde arka arkaya dizilirler. Ellerindeki topu birinci çalışmada olduğu gibi ileriye doğru (1-2 adımlık bir koşu sonrası yakalayabilecekleri uzaklığa yerleştirilmiş kukaya doğru) atarlar. Topu yakalayınca antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler. (Bkz. Diagram 1)
[Only Registered Users Can See Links] 1
4. DRİPLİNG SONRASI DURUŞ ÇALIŞMASI: Tüm oyuncular orta saha çizgisinin beş metre kadar gerisinde arka arkaya dizilirler. Dripling yaparak sahaya yerleştirilmiş olan kukaya doğru ilerlerler. Kukaya 1-2 adımlık mesafede duruşa başlayarak kuka önünde duruşlarını tamamlarlar. Duruşa başladıkları anda topu yakalayınca antrenörün istediği tekniği uygularlar, yani tek ya da çift zamanlı stop yaparak üçlü tehdidi gösterirler. (Bkz. Diagram 2)
[Only Registered Users Can See Links] 2
[Only Registered Users Can See Links]ır ([Only Registered Users Can See Links])
Murat POLAT (mpolat@basketbolegitim.net)