Ahmet Dedeoğlu
05-02-2008, 02:22 AM
Yazar T. O. Bompa Pazartesi, 25 Aralık 2006 [Only Registered Users Can See Links][1].gif
SÜRATİ GELİŞTİRMEK İÇİN KULLANILAN YÖNTEMLER
1. Yöntemsel Özellikler
Bu bölümün yaklaşımlarını okumadan önce kişi, üçü de sürat antrenmanı için çok önemli olan yöntemsel öğeleri bilmelidir
a. Antrenmanda kullanılan UYARICININ YEĞİNLİĞİ, eğer bir gelişme bekleniyorsa dorukaltı (submaksimal) ile doruküstü (süper maksimal )arasındaki sırada yer almalıdır.Buna karşın bu tür bir antrenman yeğinliğine önceden hazırlık yapılması iyi bir yaklaşımdır. İyi bir becerinin kazanılması düşük,orta ve zaman zaman da dorukaltı yüklenmelerin kullanılması ile elde edilir. Antrenman uyaranı en uygun bir biçimde yönlendirildiğinde istenen bir antrenman etkisi elde edilir. Bu genellikle sürat antrenmanının öncesinde başka bir antrenman yerine alışılmış ısınma alıştırmalarının yer aldığı durumlarda oluşur. Ayrıca eğer ardından günlerce süren bir dinlenme ya da düşük yeğinlik antrenmanı geliyorsa sürat antrenmanı daha da etkin olur. Aynı biçimde, eğer bu tür becerilerin aynı antrenman biriminde geliştirilmesi arzu ediliyorsa bu beceriler birimin son bölümüne gelecek biçimde planlanmalıdırlar.
b. UYARANIN (yüklenmenin) SÜRESİ, antrenmanın diğer bileşenleri gibi uygun duruma getirilmelidir En alt düzeyde bir süre, doruk sürate ulaşacak kadar ivmelenebilmek için gerekli olan zaman olarak değerlendirilmektedir. Eğer uyaranın süresi çok kısa ise ve doruk sürate ulaşılamamışsa elde edilecek tek sonuç ivmelenme evresinin gelişmesi olur. Buna karşın, en uygun (optimal) sürat gelişmez. Her ne kadar sprinterler için.5-20 saniye arasında bir yüklenme süresi önerilse bile en alt ve en üst yüklenme süreleri sınıflandırılarak özelleştirilememektedir. Çok uzun süreli yüklenmeler anaerob dayanıklılığın gelişimine katkıda bulunur. Antrenmanın diğer öğelerinde olduğu gibi sürat antrenmanında yüklenme süresi sporcuya özgüdür ve sporcunun doruk sürati koruma niteliği gibi sporcunun yeteneklerinin düzeyine bağlıdır. Eğer yorgunluk birikimi sonucunda doruk süratin korunamadığı koşullarda alıştırma durdurul malıdır.
c. UYARANIN (yüklenmenin) KAPSAMI Sürat antrenmanı içir kullanılan yüklenmeler MSS'nin ve diğer dizgelerin etkilendiği er yüksek yüklenme arasındadır. Bu nedenle de uyarıcının en uygun kapsamı , bazı bireysel ayrımların nedeni ile düşük olmalıdır. Yüklenmenin kapsamı antrenman evresinin ve yeğinliğin bir işlevidir. Aerobik dayanıklılığı geliştirmek için, günümüzde çoğunlukla hazırlık evresinde kullanılan yüklenmeler toplam antrenman kapsamının yaklaşık %90'ına kadar olan bir oranı kapsamaktadır. Her antrenmandaki toplam kapsam ise yarış mesafesinin 10-20 katıdır. Doru k ve doruküstü yüklenmeler yarışma mesafesinin 5-15 katı arasındaki toplam kapsamla yarışma mesafesinin üçte ikisi ile yarış mesafesinin iki katı arasındaki mesafelerde gerçekleştirilebilir (harre, 1981).
d. UYARANIN (yüklenmenin) SIKLIĞI: Dayanıklılık antrenmanına göre sürat antrenmanı sırasında harcanan toplam enerji miktarı azdır. Buna karşın bir zaman birimindeki enerji tüketimi yinede çoğu spor dalı ve yarışması için harcanan enerji miktarından daha yüksektir. Bu durum sürat antrenmanında yorgunluğun neden çabucak arttığını açıklamaktadır.Bu nedenden dolayı yarışma evresinde doruk yeğinlikler her antrenmanda 5-6 kere haftada 2-4 kere yinelenir (Hare, 1981).
A. DİNLENME. ARALARI: Antrenmandaki yüklenmelerin arasında sporcu çalışma niteliğinin yeniden toparlanmasına katkıda bulunacak dinlenme aralığına gereksinim duymaktadır. Dinlenme arasının verilmediği durumlarda yüksek yeğinlikli çalışmalar yinelenememektedir. Bu açıdan dinlenme aralığı laktik asidin azaltıldığı ve oksijen borcunun yaklaşık olarak giderilebildiği en uygun bir toparlanma olanaklarını sağlamalıdır. Laktik asit birikimi sürat antrenmanlarında engelleyici bir etmendir ve yüklenmenin tamamlanmasının ardından 2-3 dakika sonra doruk düzeyine ulaşır. Buna karşın göz ardı edilmemesi gerekli bir noktada uzatılmış bir dinlenme arasının MSS'nin uyarılma düzeyini azaltacağından en uygun bir düzeyde tutulması gerekliliğidir (Harre,1981). Bu bağlamda bireysel özellikler göz önüne alınarak yüksek yeğinlikteki yüklenmeler arasındaki dinlenme süresi yaklaşık 4-6 dakika olarak seçilmelidir. Eğer uzun intervaller (örneğin 12 dak) kullanılacak olursa dinlenme aralarında merkezi sinir sisteminin etkinliğinin kaybolmaması için dinlenme aralarında kısa ısınmalar önerilebilir.Bunun yanında uygun bir yaklaşım olarak kısa mesafe tekrarları setler biçiminde antrenörler tarafından kullanılabilir. Bu tür yüklenmelerden sonra her setin ardından 6-10 dakikalık dinlenme aralarının verilmesi uygundur.
B. Normal dinlenme aralarında (2-6 dakika) hafif jog ve yürüyüş gibi etkin dinlenme biçimleri önerilirken.dinlenme araları 6 dakikayı aştığında etkin(aktif) ve edilgin(pasif) dinlenmenin birleşiminden oluşan dinlenme biçimleri önerilir.
2. TEPKİ SÜRESİNİ GELİŞTİRMEDE KULLANILAN ANTRENMAN YÖNTEMLERİ:
1. A. BASİT (YALIN) TEPKİ SÜRESİNİN GELİŞTİRİLMESİ: aşağıda açıklanan yöntemlerin kullanımı ile gerçekleştirir (zatsyorski.1980);
A. YİNELENEN (TEKRARLANAN) TEPKİLER: Uyaranın ardından kişinin uyarılması görsel ve işitsel uyarımın sırasında yada becerinin değiştirilme koşullarına dayanmaktadır: Örneğin “Hazır ol (dikkat)" ve "çık "(başla) uyarıları arasındaki değişik sürelerde yinelenen çıkışlar,Antrenörün uyarısı ile yer değiştirirken yönün değiştirilmesi, bilinen bir beceriye yada rakibe uygulanan hareketi önceliyerek tepki göstermek yada hareketin oluşmasını bekleyerek ayrımlaştırmak gibi yaklaşımlar bu yöntemin örnekleridir.
B. AYRIMLAŞTIRMA (ANALİTİK)YÖNTEMİ: Uyarana karşı tepki verme ve hareket etme sürati koşullarının kolaylaştırıldığı, teknik öğelerinin yada becerilerin parçalarının çalışıldığı koşulları belirlemektedir. Örneğin Çıkış çalışmalarında sporcunun elleri ayaklarına göre daha yüksek bir konuma getirilirse sporcu başlangıç uyaranına daha hızlı bir tepki verecektir. Böyle bir durumda sporcunun vücut ağırlığının dengeli olarak dağılmamasından dolayı elleri ile normal koşullara oranla daha yüksek bir tepki verebilir.
C. DUYUŞSAL (SENSOMOTORİK) YÖNTEM (Gellerstein, 1979) Bir kimsenin,tepki süresi ile geçen küçük zaman dilimlerini yada saniyenin onda biri gibi çok küçük araları ayrımlaştırma yeteneği arasındaki bağlantıların geliştirilmesini amaçlamaktadır. Değişik yinelemeler arasındaki zaman ayrımını algılayan sporcuların iyi bir tepki süresine sahip oldukları varsayılır.Bu biçimdeki alıştırmalar üç aşamada uygulanmaktadır:
1.EVRE: Antrenörün verdiği uyaran ile sporcu çok kısa mesafede (ör. 5 m) doruk hızla koşu yapar. Her yinelemeden sonra antrenör sporcuya koştuğu süreyi söyler.
2.EVRE: 1.ci evredeki gibi, yalnız sporcu koştuğu süre için antrenörü söylemeden kestirimde bulunur. Daha sonra antrenöründen süreyi öğrenir. Böylece sporcu kendi tepki süresini ve süratini algılamayı öğrenir.
3.EVRE:Sporcu önceden kendisinin belirlediği sürelerde çıkışlar yapar. Böylece sporcu kendi tepki süresini denetlemeyi öğrenir.
Tepki süresinin geliştirilmesi büyük oranda sporcunun yoğunlaşma gücüne ve dikkatini istenilen yerlere yoğunlaştırarak yönlendirmesine bağlıdır. Eğer yoğunlaşma başlama uyaranından çok uygulanan harekete yönlendirilirse sporcunun tepki süresi daha kısa olur. Eğer çıkış öncesinde saniyenin belirli dilimlerinde kaslar izometrik olarak öngerilime (Örneğin çıkış bloklarına ayakların sıkıca bastırılması gibi) uğratılırsa tepki süresi kısalır. Diğer yandan; tepki süresi uyarım öncesi geçen süreye de bağımlıdır. Zatsyorski (1980) "hazır (dikkat)" uyarımı ile çıkış uyaranı arasındaki en uygun süreyi 1.5 sn olarak belirtmektedir.
2. KARMAŞIK (SEÇME) TEPKİSİNİN GELİŞTİRİLMESİ:Aşağıda verilen iki özelliğin geliştirilmesi ile sağlanır:
A.HAREKET EDEN NESNELERE KARSI TEPKİ.Takım sporları ve bir rakibe karşı yapılan sporlarda önemlidir. Örneğin bir oyuncu pas verdiğinde pası alan oyuncu; topu görmeli, topun yönünü ve hızını kestirerek bir hareket tasarımı gerçekleştirmeli ve bunu uygulamalıdır. Bu dört temel öğe, 025-1.0 saniye arasında gizli tepkime süresini oluşturmaktadır (zatsyorski, 1980). Bu evreler arasında en uzun süreye topun yakanması sırasında gereksinim vardır. Özelliklede bu oyuncu topa isteksiz bir biçimde uzanırsa bu süre daha da uzar. Diğer üç aşamanın gerçekleştirilmesi için gereken duyuşsal süre 05 gibi oldukça kısa bir süredir.Bu bağlamda antrenör antrenman sırasında ilk öğeyi,diğer bir değişle de hareket eden nesneyi gözleme yeteneğini öne çıkararak çalışmayı gerçekleştirmelidir. Topun oyuncuya beklemediği konumlarda (yada boksta ve eskrim de hareketlerin uygulanması gibi) beklemediği hızlarda gönderildiği durumların çalışılması ile antrenör sporcunun hareket eden nesnelere karşı gösterdiği tepkilerin geliştirilmesine katkıda bulunur. Ayrıca daha küçük bir alan kullanılması yada değiştirilmiş oyun koşularının uygulanması da hareket eden nesnelere karsı tepkinin geliştirilmesi ne yardımcı olur.
B. SEÇİLMİŞ TEPKİLER yada diğer bir değişle, rakip tarafından uygulanan yada değişen çevre koşullarına karşı olanaklar ölçüsünde olabilecek tepkilerden en uygun olanının seçimi. Örneğin bir boksör savunma durumunda rakibinin hareketlerine göre hareket eder. Benzer bir biçimde iniş kayağında kayakçı karın yumuşak yada sert olmasına göre vücut konumunu belirler. Seçilmiş tepkilerin aşamalı bir biçimde geliştirilmesi gerekmektedir. Örneğin boks ve güreşte sporcuya öncelikle belirli bir teknik öğe ve buna karsı standart bir tepki verme öğretilir. Sporcu beceriyi üst düzeyde geliştirdiğinde bu standart tepkinin ikinci çeşitlemesi öğretilir. Bu aşamada sporcu belli bir sürede çok etkili olan tepki çeşidinden birini seçmek zorundadır. Daha sonraki evrelerde yeni teknik öğeler eklenir. Bu yaklaşımla sporcu belli bir hareket için tüm savunma ve hücum becerilerini Öğrenmiş olacaktır. Değişik koşullarda da sporcu en uygun ve etkili olanı bularak seçmek zorundadır.
Zatsyorski (1980) üst düzeydeki sporcuların hem yalın hem de karmaşık tepkilerde aynı hızlarda davrandığını belirtmektedir Yazar ayrıca her hareketin iki evresi olduğunu öne sürmektedir:
Lİzometrik yada kas geriliminin yüksek olduğu koşullarda, kaslara dengeli bir biçimde gerilimin yayılarak tepkime için hazır olunduğu evre 2.Gerçek hareketler ve tepkilerin oluştuğu izotonik evre
Kaynak : [Only Registered Users Can See Links]
SÜRATİ GELİŞTİRMEK İÇİN KULLANILAN YÖNTEMLER
1. Yöntemsel Özellikler
Bu bölümün yaklaşımlarını okumadan önce kişi, üçü de sürat antrenmanı için çok önemli olan yöntemsel öğeleri bilmelidir
a. Antrenmanda kullanılan UYARICININ YEĞİNLİĞİ, eğer bir gelişme bekleniyorsa dorukaltı (submaksimal) ile doruküstü (süper maksimal )arasındaki sırada yer almalıdır.Buna karşın bu tür bir antrenman yeğinliğine önceden hazırlık yapılması iyi bir yaklaşımdır. İyi bir becerinin kazanılması düşük,orta ve zaman zaman da dorukaltı yüklenmelerin kullanılması ile elde edilir. Antrenman uyaranı en uygun bir biçimde yönlendirildiğinde istenen bir antrenman etkisi elde edilir. Bu genellikle sürat antrenmanının öncesinde başka bir antrenman yerine alışılmış ısınma alıştırmalarının yer aldığı durumlarda oluşur. Ayrıca eğer ardından günlerce süren bir dinlenme ya da düşük yeğinlik antrenmanı geliyorsa sürat antrenmanı daha da etkin olur. Aynı biçimde, eğer bu tür becerilerin aynı antrenman biriminde geliştirilmesi arzu ediliyorsa bu beceriler birimin son bölümüne gelecek biçimde planlanmalıdırlar.
b. UYARANIN (yüklenmenin) SÜRESİ, antrenmanın diğer bileşenleri gibi uygun duruma getirilmelidir En alt düzeyde bir süre, doruk sürate ulaşacak kadar ivmelenebilmek için gerekli olan zaman olarak değerlendirilmektedir. Eğer uyaranın süresi çok kısa ise ve doruk sürate ulaşılamamışsa elde edilecek tek sonuç ivmelenme evresinin gelişmesi olur. Buna karşın, en uygun (optimal) sürat gelişmez. Her ne kadar sprinterler için.5-20 saniye arasında bir yüklenme süresi önerilse bile en alt ve en üst yüklenme süreleri sınıflandırılarak özelleştirilememektedir. Çok uzun süreli yüklenmeler anaerob dayanıklılığın gelişimine katkıda bulunur. Antrenmanın diğer öğelerinde olduğu gibi sürat antrenmanında yüklenme süresi sporcuya özgüdür ve sporcunun doruk sürati koruma niteliği gibi sporcunun yeteneklerinin düzeyine bağlıdır. Eğer yorgunluk birikimi sonucunda doruk süratin korunamadığı koşullarda alıştırma durdurul malıdır.
c. UYARANIN (yüklenmenin) KAPSAMI Sürat antrenmanı içir kullanılan yüklenmeler MSS'nin ve diğer dizgelerin etkilendiği er yüksek yüklenme arasındadır. Bu nedenle de uyarıcının en uygun kapsamı , bazı bireysel ayrımların nedeni ile düşük olmalıdır. Yüklenmenin kapsamı antrenman evresinin ve yeğinliğin bir işlevidir. Aerobik dayanıklılığı geliştirmek için, günümüzde çoğunlukla hazırlık evresinde kullanılan yüklenmeler toplam antrenman kapsamının yaklaşık %90'ına kadar olan bir oranı kapsamaktadır. Her antrenmandaki toplam kapsam ise yarış mesafesinin 10-20 katıdır. Doru k ve doruküstü yüklenmeler yarışma mesafesinin 5-15 katı arasındaki toplam kapsamla yarışma mesafesinin üçte ikisi ile yarış mesafesinin iki katı arasındaki mesafelerde gerçekleştirilebilir (harre, 1981).
d. UYARANIN (yüklenmenin) SIKLIĞI: Dayanıklılık antrenmanına göre sürat antrenmanı sırasında harcanan toplam enerji miktarı azdır. Buna karşın bir zaman birimindeki enerji tüketimi yinede çoğu spor dalı ve yarışması için harcanan enerji miktarından daha yüksektir. Bu durum sürat antrenmanında yorgunluğun neden çabucak arttığını açıklamaktadır.Bu nedenden dolayı yarışma evresinde doruk yeğinlikler her antrenmanda 5-6 kere haftada 2-4 kere yinelenir (Hare, 1981).
A. DİNLENME. ARALARI: Antrenmandaki yüklenmelerin arasında sporcu çalışma niteliğinin yeniden toparlanmasına katkıda bulunacak dinlenme aralığına gereksinim duymaktadır. Dinlenme arasının verilmediği durumlarda yüksek yeğinlikli çalışmalar yinelenememektedir. Bu açıdan dinlenme aralığı laktik asidin azaltıldığı ve oksijen borcunun yaklaşık olarak giderilebildiği en uygun bir toparlanma olanaklarını sağlamalıdır. Laktik asit birikimi sürat antrenmanlarında engelleyici bir etmendir ve yüklenmenin tamamlanmasının ardından 2-3 dakika sonra doruk düzeyine ulaşır. Buna karşın göz ardı edilmemesi gerekli bir noktada uzatılmış bir dinlenme arasının MSS'nin uyarılma düzeyini azaltacağından en uygun bir düzeyde tutulması gerekliliğidir (Harre,1981). Bu bağlamda bireysel özellikler göz önüne alınarak yüksek yeğinlikteki yüklenmeler arasındaki dinlenme süresi yaklaşık 4-6 dakika olarak seçilmelidir. Eğer uzun intervaller (örneğin 12 dak) kullanılacak olursa dinlenme aralarında merkezi sinir sisteminin etkinliğinin kaybolmaması için dinlenme aralarında kısa ısınmalar önerilebilir.Bunun yanında uygun bir yaklaşım olarak kısa mesafe tekrarları setler biçiminde antrenörler tarafından kullanılabilir. Bu tür yüklenmelerden sonra her setin ardından 6-10 dakikalık dinlenme aralarının verilmesi uygundur.
B. Normal dinlenme aralarında (2-6 dakika) hafif jog ve yürüyüş gibi etkin dinlenme biçimleri önerilirken.dinlenme araları 6 dakikayı aştığında etkin(aktif) ve edilgin(pasif) dinlenmenin birleşiminden oluşan dinlenme biçimleri önerilir.
2. TEPKİ SÜRESİNİ GELİŞTİRMEDE KULLANILAN ANTRENMAN YÖNTEMLERİ:
1. A. BASİT (YALIN) TEPKİ SÜRESİNİN GELİŞTİRİLMESİ: aşağıda açıklanan yöntemlerin kullanımı ile gerçekleştirir (zatsyorski.1980);
A. YİNELENEN (TEKRARLANAN) TEPKİLER: Uyaranın ardından kişinin uyarılması görsel ve işitsel uyarımın sırasında yada becerinin değiştirilme koşullarına dayanmaktadır: Örneğin “Hazır ol (dikkat)" ve "çık "(başla) uyarıları arasındaki değişik sürelerde yinelenen çıkışlar,Antrenörün uyarısı ile yer değiştirirken yönün değiştirilmesi, bilinen bir beceriye yada rakibe uygulanan hareketi önceliyerek tepki göstermek yada hareketin oluşmasını bekleyerek ayrımlaştırmak gibi yaklaşımlar bu yöntemin örnekleridir.
B. AYRIMLAŞTIRMA (ANALİTİK)YÖNTEMİ: Uyarana karşı tepki verme ve hareket etme sürati koşullarının kolaylaştırıldığı, teknik öğelerinin yada becerilerin parçalarının çalışıldığı koşulları belirlemektedir. Örneğin Çıkış çalışmalarında sporcunun elleri ayaklarına göre daha yüksek bir konuma getirilirse sporcu başlangıç uyaranına daha hızlı bir tepki verecektir. Böyle bir durumda sporcunun vücut ağırlığının dengeli olarak dağılmamasından dolayı elleri ile normal koşullara oranla daha yüksek bir tepki verebilir.
C. DUYUŞSAL (SENSOMOTORİK) YÖNTEM (Gellerstein, 1979) Bir kimsenin,tepki süresi ile geçen küçük zaman dilimlerini yada saniyenin onda biri gibi çok küçük araları ayrımlaştırma yeteneği arasındaki bağlantıların geliştirilmesini amaçlamaktadır. Değişik yinelemeler arasındaki zaman ayrımını algılayan sporcuların iyi bir tepki süresine sahip oldukları varsayılır.Bu biçimdeki alıştırmalar üç aşamada uygulanmaktadır:
1.EVRE: Antrenörün verdiği uyaran ile sporcu çok kısa mesafede (ör. 5 m) doruk hızla koşu yapar. Her yinelemeden sonra antrenör sporcuya koştuğu süreyi söyler.
2.EVRE: 1.ci evredeki gibi, yalnız sporcu koştuğu süre için antrenörü söylemeden kestirimde bulunur. Daha sonra antrenöründen süreyi öğrenir. Böylece sporcu kendi tepki süresini ve süratini algılamayı öğrenir.
3.EVRE:Sporcu önceden kendisinin belirlediği sürelerde çıkışlar yapar. Böylece sporcu kendi tepki süresini denetlemeyi öğrenir.
Tepki süresinin geliştirilmesi büyük oranda sporcunun yoğunlaşma gücüne ve dikkatini istenilen yerlere yoğunlaştırarak yönlendirmesine bağlıdır. Eğer yoğunlaşma başlama uyaranından çok uygulanan harekete yönlendirilirse sporcunun tepki süresi daha kısa olur. Eğer çıkış öncesinde saniyenin belirli dilimlerinde kaslar izometrik olarak öngerilime (Örneğin çıkış bloklarına ayakların sıkıca bastırılması gibi) uğratılırsa tepki süresi kısalır. Diğer yandan; tepki süresi uyarım öncesi geçen süreye de bağımlıdır. Zatsyorski (1980) "hazır (dikkat)" uyarımı ile çıkış uyaranı arasındaki en uygun süreyi 1.5 sn olarak belirtmektedir.
2. KARMAŞIK (SEÇME) TEPKİSİNİN GELİŞTİRİLMESİ:Aşağıda verilen iki özelliğin geliştirilmesi ile sağlanır:
A.HAREKET EDEN NESNELERE KARSI TEPKİ.Takım sporları ve bir rakibe karşı yapılan sporlarda önemlidir. Örneğin bir oyuncu pas verdiğinde pası alan oyuncu; topu görmeli, topun yönünü ve hızını kestirerek bir hareket tasarımı gerçekleştirmeli ve bunu uygulamalıdır. Bu dört temel öğe, 025-1.0 saniye arasında gizli tepkime süresini oluşturmaktadır (zatsyorski, 1980). Bu evreler arasında en uzun süreye topun yakanması sırasında gereksinim vardır. Özelliklede bu oyuncu topa isteksiz bir biçimde uzanırsa bu süre daha da uzar. Diğer üç aşamanın gerçekleştirilmesi için gereken duyuşsal süre 05 gibi oldukça kısa bir süredir.Bu bağlamda antrenör antrenman sırasında ilk öğeyi,diğer bir değişle de hareket eden nesneyi gözleme yeteneğini öne çıkararak çalışmayı gerçekleştirmelidir. Topun oyuncuya beklemediği konumlarda (yada boksta ve eskrim de hareketlerin uygulanması gibi) beklemediği hızlarda gönderildiği durumların çalışılması ile antrenör sporcunun hareket eden nesnelere karşı gösterdiği tepkilerin geliştirilmesine katkıda bulunur. Ayrıca daha küçük bir alan kullanılması yada değiştirilmiş oyun koşularının uygulanması da hareket eden nesnelere karsı tepkinin geliştirilmesi ne yardımcı olur.
B. SEÇİLMİŞ TEPKİLER yada diğer bir değişle, rakip tarafından uygulanan yada değişen çevre koşullarına karşı olanaklar ölçüsünde olabilecek tepkilerden en uygun olanının seçimi. Örneğin bir boksör savunma durumunda rakibinin hareketlerine göre hareket eder. Benzer bir biçimde iniş kayağında kayakçı karın yumuşak yada sert olmasına göre vücut konumunu belirler. Seçilmiş tepkilerin aşamalı bir biçimde geliştirilmesi gerekmektedir. Örneğin boks ve güreşte sporcuya öncelikle belirli bir teknik öğe ve buna karsı standart bir tepki verme öğretilir. Sporcu beceriyi üst düzeyde geliştirdiğinde bu standart tepkinin ikinci çeşitlemesi öğretilir. Bu aşamada sporcu belli bir sürede çok etkili olan tepki çeşidinden birini seçmek zorundadır. Daha sonraki evrelerde yeni teknik öğeler eklenir. Bu yaklaşımla sporcu belli bir hareket için tüm savunma ve hücum becerilerini Öğrenmiş olacaktır. Değişik koşullarda da sporcu en uygun ve etkili olanı bularak seçmek zorundadır.
Zatsyorski (1980) üst düzeydeki sporcuların hem yalın hem de karmaşık tepkilerde aynı hızlarda davrandığını belirtmektedir Yazar ayrıca her hareketin iki evresi olduğunu öne sürmektedir:
Lİzometrik yada kas geriliminin yüksek olduğu koşullarda, kaslara dengeli bir biçimde gerilimin yayılarak tepkime için hazır olunduğu evre 2.Gerçek hareketler ve tepkilerin oluştuğu izotonik evre
Kaynak : [Only Registered Users Can See Links]